از مامان به نی نی

سلام به محمدحسین، پسر عزیزتر از جانم... روزهای گذشته، روزهای سختی برای ما بود. صبح روز چهارشنبه دو هفته قبل راهی مشهد شدیم. ابتدا در دوربرگردون فرودگاه جریمه شدیم و داخل فرودگاه برای اینکه شناسنامه شما همراهمون نبود و من هم کارت ملی با خود آورده بودم خیلی معطل و اذیت شدیم. خلاصه به هر مصیبت و استرسی که بود به پرواز رسیدیم. در مشهد شما طبق معمول بسیار عالی بودی و شیرین! خیلی سفر خوبی بود خداروشکر. بابا حمیدرضا هم عصر پنجشنبه به ما ملحق شدند و کالسکه ی شما رو هم آوردند. متاسفانه اصلاااا حاضر به نشیتن در کالسکه نبودی. هر سری با کلییییییی ترفند شما رو مینشوندیم تو کالسکه. یه جیغ با مزه هم میزدی که به جای اینکه حرصمون رو دربیاری بیشتر خند...

بالاخره بزرگواری آقا و حال و هوای این روزهایم منجر به رفتن شد! بله!  انشالله فردا صبح عازم مشهد هستیم. همین امروز صبح بلیط هواپیما جور شد و مهیای سفر شدیم... خداروشکر! یادش بخیر! سال اخر لیسانس هم پنج روز آخر ماه شعبان مشهد بودیم و روز اول ماه مبارک امتحان تنظیم داشتم   دلم هوای مناجات شعبانیه های مدرسه پریزاد حاج سعید حدادیان دارد.. اذن به یک لحظه نگاهم بده...   پ.ن 1: خداروشکر بیماری مشت محمدحسین امروز مرتفع شد! یک روز و نصفی دونه های قرمز مهمون پوست صورت و شکم محمدحسین بودند... خیلی سخت گذشت. یکشنبه بعد از مهمونی دوستان رفتیم مطب د. کرامتی...که کاشف به عمل اومد ویروسی از طرف ناقلین بالغ بوده است!!  ...

پسر عزیزتر از جانم دو شبه که تب داره و مامانش کلی غصه داره. بیشتر امروز بغض داشتم. محمد نحیفم لاغر و لاغرتر میشه. خدا کنه این دندونای کوفتی زودتر بیرون بیاد. شایدم تبش برای کولرهای هیئت شب جمعه هست...نمیدونم... فقط الان میدونم مریضی و ناخوشی خر است! پ.ن 1: امروز برای دومین بار با آغوشی مترو سواری کردیم. شب هم بازی خیلی خوب تیم ایران مقابل ارژانتین رو دیدیم. که البته من درست ندیدم. فردا و پسفردا مهمون داریم و انشالله سه شنبه خانه خاله ستاره میریم. پ.ن 2: گل پسر خشگل مامان چند وقتیه (حدود یکی دو هفته) که میشینه. البته هنوز وقتی رو مود نشستن نباشه کج میشه. پ.ن 3: دو سه هفته ای هست برای اقا محمدحسن صندلی ماشین خریدیم که بسیار دوست میدار...

گل پسر مامان امروز در 7 ماه و 4 روزگی سینه خیز رفت. چند روزی بود که ژست سینه خیز می اومد و خودشو به جلو پرت میکرد و حتی گاهی از شدت هیجان سرش محکم با زمین اصابت میکرد. اما امروز خیلی پیروزمندانه این حرکت رو رفت و مادر عکاس باشی نیز تلاش خودشو کرد تا از این صحنه ها عکس و فیلم بگیره.  اقا محمدحسین روز سه شنبه برای اولین بار گفت "آقا". حالا نمیدونم منظورش از آقا کی بود؟؟؟   باباش؟ رهبر؟؟ به لطف خدا برنامه ی خوابش داره کم کم مثل قبل تنظیم میشه و مجدد پرخواب میشه  دیشب مهمونی پاگشای سعیده جون بود. همه چیز به لطف خدا عالی برگزار شد و محمدحسین و زینب سمگ تموم گذاشتند.   اینم از گزارش مصور خانه مامان ...

به نام خدا بابا حمیدرضا شنبه شب برگشتند و مثل همیشه چشم و چراغ خونمون شدند. واقعا پدر همه وجودش نعمته! پدر همون فرشته ایه که وقتی نگاهش میکنی پشتت گرم و محکم میشه! وقتی مضطرب میشی دستاش پناهت میشه! پدر یه حس ناب حمایته! پدر سایه سره! خداروشکر که پدر آقا محمدحسین به سلامتی برگشتند و ایام نگرانی به سر اومد! هر چند تو این مدت باباجون حسابی تلاش کردند جای باباحمید رو پر کنند. خدا حفظشون کنه... خداروشکر روزهای ورود بابا مصادف شده با کلی اتفاقات و خبرهای خوب برای مامان! واقعا هیچ کار این دنیا قابل تفسیر نیست! گاهی کاملا احساس شکست میکنی و گاهی کاملا به حق خودت قانع و راضی هستی!! خداروشکر میکنم که روزهایی که چند سال منتظرش بودم رسیدند... روز...

سلام به نازنین ترین پسر دنیا   دو روز قبل یعنی هجدهم خرداد، مصاحبه دانشگاه شریف بود! طبق معمول همیشه!! آقا محمدحسین بلا برنامه ی خودش رو از روز قبل جوری تنظیم کردند که کمتر بخوابند و بیشتر نق بزنند!!  روز شنبه از 9 صبح بیدار شدند و تا ساعت 5 عصر شاید نیم ساعت هم استراخت نفرمودند!! شب هم دو بار از خواب پریدند و کل خانواده تا ساعت 1.5 دورهمی بیدار بودیم!! درست شبیه روز کنکور!!  منم صبح تا ظهر رفتم دانشگاه و مامان جونم زحمت کشیدند و خونه موندند برای نگهداری جوجک!! اتفاقات مصاحبه  که گفتنی نیست فقط لازمه بگم استاد خودشیرین مامان کلی از آقا محمدحسین تعریف کردند که من خیلیییی حرص خوردم!!  ظهر هم مامان اینا اومدند دن...

سلام به محمدحسین جان محمدحسین مامان جدیدا حسابی شیطونک شده. کاملا سینه خیز میره و به هر چی که مدنظرشه کم و بیشض دست پیدا میکنه. عاااااااااااشق موس و کنترل تلویزیونه. ال سی دی لبتاب و تلویزیونو بسیاااااااااار دوست داره. حدودا دو هفته ای هم میشه که ماما میگه و البته گاهی هم بابا!!   سه شنبه هفته گذشته مبعث و سالگرد عقد منو پدرش بود. برای افطار هم همگی رفتیم هویزه. روز چهارشنبه دستم ناجور برید که هنوز درگیرشم... بابا جون فردا میخوان برن سفر و منو محمد هم قراره کوله بارمون جمع کنیم بریم خونه مامان جون   هر چند مثل همیشه بهمون سخت میگذره و دلتنگ میشیم اما چاره ای نداریم که به خودمون خوش بگذرونیم... در این راستا کل این هفته...

سلام به همه وجودم... این روزها اوج شکوفایی تو محسوب میشه. انقدررر شیرین شده ای که لحظه ای نمی تونم از تو دور شوم. خوابت خداروشکر!!!! مانند گذشته زیاد است! این خصلتت دقیقا نشان میدهد که فرزند من و بابا هستی. یادت هست روزهای اول تولدت 6 ساعت یا حتی 9 ساعت میخوابیدی و همه را مستاصل میکردی؟؟؟ یادش بخیر آن روزی که برای کنترل بخیه ها به مطب د.حجتی رفتیم، شما 9 ساعت تمام خواب بودید! از ساعت 12 ظهر تا 9.5 شب. انقدر من استرس گرفته بودم که بغض خفه ام میکرد... یادش بخیر آن روزی که مامانی و بابایی و  زنعمو به دیدنت آمدند و تو حتی یک چشمت را هم باز نکردی. انقدرررررر با دست و پای نحیفت بازی کردند تا چشمانت را باز کنی و دلتنگی دو سه روزه را مرتفع ک...

به نام خدا محمدحسین جان امروز شش ماهه شد. سرماخوردگی و سرفه هاش بنظرم بیشتر شده و این موضوع خیلی ناراحتم کرده. امروز روز خوبی نبود. بخاطر مریضی گل پسر خونه موندیم و نتونستیم مراسم ام داوود رو انجام بدیم.  پارسال هم چهار ماهه بودم که به مراسم دانشگاه رفتیم. هیچ کار مفیدی امروز نکردم.. از امروز رسما قطره اهن رو میدم. انشالله از شنبه سوپ شروع میشه. خدایا از اعتماد به تو هیچوقت ضرر نکردم... یا زینب (س)!