از مامان به نی نی

به نام خدا سال پیش، این روزها، در انتظار ورود پسرک پاییزی بودیم...         و حالا او بزرگ شده است... آنقدر بزرگ که بدون کمک راه که سهل است، می دود... آنقدر بزرگ شده است که مرا با لقب مادر صدا می زند و دیوانه و مستم می کند... خدایا بابت هر ثانیه از این 360 روز ترا شکر می کنم...   پ.ن: محمد حسین چهار دندانه شد! نزدیک به دو هفته هست چهارمین دندان جوجک که دندون بالا و سمت راستی هست بیرون زده و حالا حسابی قد کشیده هست. محمد حسین خیلی خیلی بهتر صحبت میکند و خیلی خوب راه میرود. براحتی تا دو متر و حتی بیشتر هم می رود. روز دوم محرم هم پشت سر زنیب چند باری دوید! و اما محرم!! عملکر...

بسمه تعالی سال پیش در این ساعات (به وقت قمری) تو در کنارم آرمیده بودی...روز 12 محرم، محمدحسین تمام زندگی ما شد... این دهه ی محرم تماما به فکر سال گذشته بودم! خاطرات هیئت رفتنهایبمان را مرور میکردم.. صندلی، خوراکی ها وآجیل هایی که به هیئت میبردم، سینه زنی هایی که دو نفره بود و.... یادم هست پارسال هر که مرا در هیئت می دید میگفت: "امروز هم زایمان نکردی؟؟؟" از هفته چهل گذشته بود و پسرک نیامده بود! دهه اول سپری شد. روز عاشورا (پنجشنبه) مسجد دانشگاه شریف بودیم و شب هم در محله ی کودکیم.  جمعه نهار هم به خانه مادرم رفتیم. قبل رفتن موکوس دفع کرده بودم و اطمینان داشتم ظرف این کی دو روز زایمان خواهم کرد. پرونده ی خودم را همراه بردم...

    نامبرده در حال رفتن به هییت     کلاه جدیدی که در راه هیئت برای محمدحسین خریدیم   جوجک در لباس عزا   محمدحسین و سوغاتی عمو صادق (باب اسفنجی) که لحظه ای از خودت جدا نمیکنی!       خاطرات این ایام که خیلی مبسوط است، باشد برای وقتی دیگر! ...

کربلا کربلا اللهم الرزقنا از کوچکی عشق تو شد برا دلم بهونه ای اونقده عاشقت شدم همه میگن دیوونه ای اون زمونا تا می دیدم  دلم اسیر ماتمه صدایی تو دلم می گفت بیا که باز محرمه از کوچه های عشق تو خاطره ها تو سرمه لباس سیام و می بینی این هدیه ی مادرمه بازم صدایی تو دلم میگه بهار ماتمه لباس سیام و بیارین ماه خدا محرمه یه دل دارم مال تو همیشه دنبال تو از اون قدیم وابسته ی سیاهیه شال تو دلی که مست عشق توست خسته از این زمونه شد بوی محرم و شنید یه بار دیگه دیوونه شد کوچیک بودم که مادرم حرز تو گردنم می کرد وقتی محرم می اومد لباس سیاه تنم می کرد بزرگترای من منو به مجلس تو برده اند هوام و داشته باش اقا منو به تو سپرده اند مست تؤام...

  خدایا بابت هر ثانیه از این 11 ماه تو را شکر!!! ...

امروز سومین دندون جوجک جان رویت شد! بالاخره راز بی قراری های چهارشنبه شب و این چند روز مشخص شد! ینجشنبه و جمعه تماماااااااا خانه ماندیم تا جوجک مریض و کج خلق بهتر شود! فقط جمعه شب رفتیم خانه مامانی اینا. امروز هم مثل همه ی شنبه ها به خانه مامان جون رفتیم. این بار بابا حمید ما را رساندند و بسیار راحت بودیم. بله پسرم، مثل همیشه شما در نبود من خیلی شیطنت کردی و به محض آمدنم گریه کردی و در بغلم ساعتها ماندی... هنوز هم نق میزنی و چند دقیقه ایست تو و بابایی خوابیده اید. به وضوح صبور شدنم را میبینم.... بزرگ شدنم را... محال بود با مسئله ای به جز مادری اینگونه صبورانه رفتار کنم... خدایا خودت این دسته گل بهشتی را حفظ و هدایت بفرما... خدایا صبرم را بیش...

تو بخندی همه چیز حل میشه. تو بخندی همه چیز خوبه.... بخند.. بخند... بخند!     پ.ن 1: دیشب بعد از مراسم ولیمه مکه، خوابیدی اما نیمه های شب غوغایی به پا کردی و در خواب گریه میکردی... اخر سر با ماشین بابا بزرگ رفتیم تو خیابون تا بالاخره ساعت 4 صبح خوابیدی و این سیکل دوباره ادامه داشت. 5 صبح، 8 صبح و 10 صبح هم با گریه بیدار شدی... امروز روز خوبی نبود! پر از خستگی ... خدایا کمکمان کن!  مریضی محمدحسین طاعون غم در خانه هست! طاقت تب و مریضی جوجکم را ندارم :( پ.ن 2: عکس قدیمی و مربوط به شب افطاری به خانواده همسر (اواخر ماه مبارک) هست.  پ.ن 3: 11 ماهگیت مبارک نو گل من! ...